Tweede ZAC wedstrijd op circuit Zolder

Dit jaar stond Koninginnedag voor ons niet in het teken van de Oranje feesten. Op Koninginnen avond vluchtte wij het land uit richting het Belgische Zolder, waar de 2^e ZAC wedstrijd voor dit jaar gepland stond. Deze wedstrijd zou gereden mogen worden door de coureurs met een achternaam die begint met een M t/m Z. Het gehele Ewijk team had geregeld dat ze gezamenlijk deze wedstrijd zouden rijden ondanks dat Bruisten en Janssen niet tot de M t/m Z groep behoren. De organisatie had aangegeven dat er plek was voor een aantal extra rijders. Voor Bas en mij rede genoeg om de spullekes te pakken en richting Zolder af te zakken. Stephan ging niet met ons mee hij investeerde quality time in zijn studie en gezin…
Gitta en ik kwamen rond de klok van negen uur ’s avonds op een nagenoeg lege paddock aan. Niet veel later arriveerde het complete Ewijkse team. Steven Vinke had zijn camper al geparkeerd dus parkeerde we onze caravan naast hem. Eenmaal alles opgebouwd zochten we de warme voortent van team Ewijk op. Iedereen zat flink te lurken aan zijn fles Warsteiner. De weersvoorspellingen waren zo slecht dat er voor 99% zeker niet gereden kon worden. Normaal houden we als echte sportmannen dan rekening met ons alcohol promillage. Met een flinke kater een helm proberen op te krijgen is geen pretje. Omdat we toch eigenlijk voor de kat z’n…. hier zaten probeerde we het beste er van te maken. Inmiddels waren Bas en Linda ook gearriveerd. Hoe leger de koelboxen raakte, hoe gezelliger het werd. Vooral toen de pistachenootjes tevoorschijn kwamen was het hek van de dam. De schillen vlogen over en weer door de tent en ver daarbuiten. Niemand had zich ingeschreven en er werd afgesproken dat we ’s morgens richting Valkenswaard zouden rijden. Daar zouden we ons dan in het feestgedruis mengen. Rond de klok van 1 uur ‘s nachts zocht iedereen het bed op al dan niet met pistache schillen in de kleren…

Om 7 uur ging het wekkertje af en met een lichte kater probeerde ik het tikken van de regen op te vangen. Geen tikje te bekennen, eerst maar de oordoppen uit en nog eens luisteren. Zelfs zonder de oordoppen tikte het nergens, het was droog. “Onmogelijk ik moet nog door de drank verdoofd zijn”, dacht ik. Snel sprong ik uit bed waarbij ik de waterbak van Eddie even vergat en de ochtend toch met een paar natte voeten begon. Wonder boven wonder was het toch echt droog buiten en zelfs het asfalt was redelijk opgedroogd. Als er al een God bestaat dan moet het een motorfreak zijn. Hadden we vorig seizoen echt mazzel met het weer, dit seizoen slaat tot nog toe alles. Volgens de voorspellingen zouden we in Carole (Parijs) zijn weg geregend en in Zolder weggespoeld. Het is zelf zo erg dat Bas de internetsite www.buienrader.nl onder zijn favorieten heeft staan. Het zal je favoriet maar zijn, of waar het hart van vol is… Wanneer het droog zou zijn zouden we ons inschrijven en dan wel zien hoeveel meter we konden rijden. Dus zo gezegd zo gedaan. Door de feestdag, het alfabet verhaal en de slechte voorspellingen waren er maar weinig inschrijvingen. Voor Bas en mij kwam het goed uit, we konden ons moeiteloos inschrijven. De S1 klasse waar ik in zou starten was met 33 rijders goed gevuld, echter de 8 rijders in de S3 was heel mager. Buiten een voetsteun die loszat (de zoveelste keer) had Peter Merkelbach geen opmerkingen bij de technische keuring. Bas en Pieter mochten het spits afbijten met de vrije training, vooral achter op de baan was het nog een beetje vochtig. Het resulteerde voor Bas in een nette 1:51:3. Mijn vrije training gebruikte ik om rustig aan de baan weer te leren kennen en opzoek te gaan naar herkenningspunten. Bewust deed ik het rustig aan op die manier kom ik het beste in mijn ritme. Een snelste tijd van 2:07:0 was niet om over naar huis te schrijven maar dat kon ik in de tijdstraining nog herstellen. Op Zolder begon voor Bas en mij het motorsport avontuur met de niveau 1 cursus (beginners) van de Motorsportschool Holland. Circuit Zolder is dan ook het circuit waar we beide het meeste gereden hebben. Voor mij is het misschien wel het circuit waar ik het beste tot mijn recht kom. Bas heeft meer een haat – liefde verhouding met deze baan. Mooie resultaten wisselde hij af met flinke klappers…

In de tijdstraining zette Bas een mooie 1:48:0 op de klokken wat hem een 3^e plaats op de startgrid bezorgde. Omdat zowel in de S3 als ook in de S2 de bezetting dunnetjes was werden deze twee groepen gecombineerd. Het betekende dat Bas, Pieter, Sjon, Martien en Willem in één keer de baan op zouden gaan. Het betekende ook dat iedereen 3 wedstrijden kon rijden, extra veel rijtijd dus. Op het moment dat ik me klaar wilde maken voor mijn tijdstraining begon het te regenen. Nu ben ik niet bang voor een beetje water maar Zolder is een verraderlijk circuit als het nat is. Ik besloot geen risico te nemen en liet deze training aan me voorbij gaan. Omdat ik toch in het achterveld zou starten viel er alleen maar te verliezen voor mij. In de pauze heb ik als een echte MacGyver (wie kent hem nog) wannabe Bas en Pieter geholpen. Bij Pieter was een kering in zijn voorvork lek. Met wat absorberende doek en wat Ductape zorgde we er in ieder geval voor dat de olie zich niet verder kon verspreiden. Bij Bas was zijn Stuurdemper helemaal los getrild. Met een bout en een busje werd het provisorisch gemaakt, zo kon iedereen van start gaan. In de eerste wedstrijd van de gecombineerde S3/ S2 groep behaalde Bas een mooie 3^e plek, Bas verteld hierover: “Ik had een kopstart, uitkomend Bianchi ging het drie dik richting de eerste chicane. Het was mij een beetje te gortig en liet Milan #33 en Hans #311 voorgaan. Die twee kon ik niet volgen maar de 3^e plek kon ik redelijk eenvoudig consolideren”. Met een voorsprong van 3,5 seconde finishte Bas als 3^e met een snelste ronde van 1:49:3. Omdat ik geen kwalificatietijd genoteerd had vertrok ik vanaf de 29^e startplek. Zo’n eerste ‘echte’ start is toch weer even slikken, met 32 man de eerste bocht induiken is gewoon een spannende aangelegenheid. De eerste twee rondes keek ik, figuurlijk natuurlijk, de kat uit de boom. Daarna kreeg ik in de gaten dat ik behoorlijk sneller was dan de rijders voor me. In mijn eerdere races in de S1 klasse moest ik knokken om niet met de ‘rode lantaarn’ over de meet te rijden. Nadat ik een mannetje of zeven was gepasseerd reed ik naar het achterwiel van Donald Huigen #131. Er ontstond een leuk gevecht en in de laatste ronde kon ik hem definitief achter me laten. En dat was maar goed ook want opkomend rechte stuk begon de R1 te sputteren. Op mijn dashboard zie ik een oranje lampje en dat ik al een kleine 30 km. op reserve heb gereden. Direct flitste het ongeval van een tijdje geleden door mijn hoofd. Hierbij kwam ook iemand zonder benzine op het rechte stuk te staan. Een achterligger had dit niet in de gaten en reed vol in op de stilgevallen motor. Het trieste gevolg één dode en één coureur die in coma vecht voor zijn leven. Wild zwaaiend met mijn hand sla ik na de muur op het rechte stuk direct rechtsaf om mijn outlap niet duwend af te hoeven leggen. Met de 20^e plek ben ik tevreden de snelste tijd van 1:58:3 is nog voor verbetering vatbaar maar ik heb wel heerlijk gereden…

In de tweede manche heeft Bas weer een goede start maar dit keer wordt de concurrentie uitgebreid met Marc #77 en Rogier #136. Bas verteld: “Mijn achterband was eigenlijk versleten. Doordat er een aantal snelle rechterbochten na elkaar komen wordt de band aan die zijde erg warm en slijt veel harder. De feedback bleef erg goed en kon daardoor aardig op de grens rijden. Het was alleen niet voldoende om het de mannen voor mij lastig te maken. Waarschijnlijk moet de voorvering ook wat strakker afgesteld worden. Met hard aanremmen duikt de K4 bijna tot aan het diepste veerpunt, dat zorgt dan weer voor een onrustige achterkant”. Toch rijdt Bas naar een mooie 5^e plek en is zijn snelste tijd 1:48:1. Mijn 2^e race start ik vanaf de 19^e plek wat meer in het midden van de baan is. Ik probeer meer naar buiten te komen en mezelf zo beter te positioneren voor de eerste rechterbocht. Dit lukt aardig en ik verlies beduidend minder plekken dan normaal het geval is. Anderhalve ronde kan ik zelfs Peter Merkelbach #291 redelijk volgen wat me nog nooit gelukt is. Peter is één van de vrijwilligers die er iedere ZAC wedstrijd is. Daarnaast is hij op zijn Suzuki RF 900 een moeilijk te kloppen man. En dan niet zozeer omdat hij super snel is, dat kan ook niet met de RF, maar Peter is wel super constant en heeft een mooie stijl van rijden. Uiteindelijk komt hij 5 seconden eerder over de finish op de 14^e plek en ik op de 18^e plek met een gaatje van 3 seconden op Frank #196. Mijn hoogste klassering in de S1. De snelste tijd, 1:56:0, is maar een anderhalve seconde langzamer dan mijn snelste tijd ooit op Zolder.

Door de combinatie klasse mochten we dus nog een keer gaan opstellen voor een derde wedstrijd. Bas verteld:” De start was weer goed maar vooral op Milan #33 stond geen maat die dag. Helemaal niet vreemd want Milan werkt voor de Motorsportschool en die hebben Zolder als thuiscircuit. Naarmate de wedstrijd vorderde liepen de voorste twee weg. Marc #77 kon ik goed volgen. Mede door de slechte achterband heb ik niet meer aangezet voor een ‘Do or die’ actie”. Met een tijd van 1:46:1 noteerde Bas wel de snelste ronde in de derde race. De vierde plek met een verschil 0,6 seconde op de derde plek was voldoende om in de prijzen te vallen. Een mooi resultaat en zeer constant gereden. In mijn laatste wedstrijd moest de nummer 17 op de startgrid het veld ruimen vanwege een geluidsovertreding. Zelf stond ik op de 18^e plek waardoor er voor mij een opening aan de buitenkant van de baan lag. Hierdoor kun je jezelf goed positioneren voor de drie rechterbochten die op de eerste linker volgen. Mijn positie kon ik eenvoudig handhaven. Drie ronde voor het einde kwam er voor de ‘ziekenhuisbocht’ letterlijk een Kawa voorbij gestuiterd. Hij stuiterde rechtdoor en ik kon er aan de binnenkant weer voorbij. Het gaatje naar Peter #611 kon ik dicht rijden maar op de finishlijn was er nog verschil van 0,5 seconde. Met de 17^e plek en weer een tijd van 1:56:0 was ik tevreden, mijn hoogste klassering in de S1. De snelste tijd was voor verbetering vatbaar maar het belangrijkste is toch lol hebben en dat had ik zeker. Gezamenlijk met Ewijk zijn we naar de prijsuitreiking gegaan en wederom ging er veel zilverwerk mee naar Nijmegen en omstreken. Sjon behaalde een mooie 4^e plek in de S2 en Martien een 6^e plek in de S2. Ondanks dat het startveld van de S3 gelimiteerd was is de 4^e overall plek van Bas een hele knappe prestatie waar ‘ie trots op mag zijn. De eerst volgende wedstrijd is op 13 juni. Op Zandvoort zal dan de Endurance worden gereden één van de mooiste evenementen van het seizoen. Hoplelijk mogen we jullie daar begroeten…