Herstel schade na crash Zolder…

Na de crash op circuit Zolder, bleef ik met veel schade zitten plus een aantal krukken. Inmiddels zijn we nu wat verder en na veel bezoekjes aan de fysiotherapeut en nauw overleg heb ik de krukken inmiddels in de gang staan. Gereed om naar de vorige eigenaar terug te gaan, aangezien het leenkrukken waren. De deadline van 3 juli (Endurance race) lijk ik lichamelijk te gaan halen. Dan blijft alleen de motor nog over…Gelukkig had ik het nodige al geregeld. Direct na m’n crash hebben we de schade geinventarisseerd en de balans opgemaakt.
Waarschijnlijk is de motor over de kop gegaan en op de voorkant terecht gekomen waarna hij nogmaals op de achterkant is gevallen. Kuipwerk aan de voorzijde was volledig kapot, kuipsteun is behoorlijk gammel en krom. Naar achter toe komen we een krom rempedaal tegen, evenals een kromme hielplaat. Subframe was dus volledig afgebroken en het plastic wat daarop zat is ook volledig kapot…
De kuipruit is helemaal bekrast en bevat een klein barstje, maar is nog te gebruiken. De hielplaat heb ik rechtgebogen evenals de kuipsteun, zo goed en zo kwaad als het kon. Het rempedaal laat ik even voor wat het is, die is wel zo krom dat ik bang ben dat die breekt als ik ‘m probeer te verbuigen.

Kuipwerk
In de dagen erna ben ik dus gaan bellen. Eerst maar eens Antoine van GoRacing bellen om te kijken wat hij nog had liggen en kon leveren. Helaas was de levertijd voor het kuipwerk bij hem voor mij wat te lang, hierdoor zou ik 3 juli niet meer halen. Voor het kuipwerk heb ik toen verder gezocht en ben op een Engelse leverancier uitgekomen die de kuip in de laatste week van juni kon leveren. Na telefonisch contact hebben we de details besproken en inderdaad, 28 juni werd de kuip netjes in de grondverf afgeleverd. Mooi kuipwerk, niets van te zeggen, inclusief snelsluiters maar dat hebben tegenwoordig de meeste kwaliteitskuipen wel.
Antoine had nog wel een subframe liggen voor een K4, daar zat maar een klein scheurtje in en kon makkelijk gelast worden. Gelukkig, het meeste was geregeld. Ik kon weer met een gerust hart gaan slapen en me dus concenteren op m’n eigen fysieke herstel. Tot die tijd kon ik toch niet sleutelen.

…het nieuwe plastic nog in doos…

Subframe
Na 2,5 week was ik dus van de krukken af. Het sleutelen kon beginnen. Eerst maar eens langs Antoine om de subframe op te halen. Eenmaal daar aangekomen bleek het scheurtje wat makkelijk te lassen zou zijn toch iets groter dan Antoine kon herinneren… Ook dit subframe was gebroken, gelukkig maar aan 1 kant. Hij was ook iets krom maar dat viel op zich wel weer te richten.
Goed, het was beter wat ik had dus toch heb ik het maar overgenomen. Snel dus op zoek naar een goede lasser.
De Gouden Gids bracht me bij een lasser bij ons in de buurt die eigenlijk alleen maar alumium last. Wat een toeval. Gelijk maar even gebeld en waarempel, een half uur later stond de beste man al klaar in z’n werkplaats om te kijken of ‘ie nog wat van m’n frame kon maken. En dit alles op een zaterdag! Ik had ‘m verteld dat ik behoorlijk omhoog zat met het frame en zodoende stond hij direct klaar om me te helpen. Maandag zou hij het klaar hebben en keurig volgens afspraak kreeg ik maandag een telefoontje dat het frame klaar was.
Weer een last van m’n schouders…

Vering…
De laatste week had ik eigenlijk alles klaar om de motor weer op te gaan bouwen. Ik was er helemaal klaar voor. Het plan lag klaar. Totdat Tim de Bot van TRS belde. Ik heb bij hem andere vorkpoten afgenomen die op mijn gewicht zijn afgesteld en geprepareerd voor de race. De oude poten had ik daar nog liggen en waren klaar om opgehaald te worden. Dat kwam mooi uit, ik moest Tim toch nog spreken. Tim doet namelijk ook de ondersteuning voor Molenaar Racing en heeft derhalve niet heel veel tijd. Dus bij hem gelijk maar even de vraag neergelegd of hij een keer m’n achterschokdemper wilde aanpassen.

…de aangepaste achterschokdemper…

“Tuurlijk!”, zei de geboren optimist, “als je ‘m vanavond gelijk even meeneemt, doe ik het morgen voor je”. Ok… change of plan. Hij had dus nog even tijd tussen de MotoGP van Assen en Donington door om mijn achterschokdemper aan te passen. Goed, maandagavond dus maar snel de demper eruit gesleuteld en bij Tim afgegeven.
Daags erna kreeg ik ‘n belletje dat de demper klaar was. Volledig gereviseerd en op mijn gewicht afgesteld. Geweldig, dinsdagavond dus weer langs Tim op de koffie en om de aangepaste veer op te halen.
Uiteindelijk is het de bedoeling dat dit, naast snellere tijden rijden, me ook wat banden gaat besparen. De originele demper vrat banden, daar reed ik ze heel erg snel mee stuk.

…bandeslijtage met de originele schokdemper…

Opbouw…
Ok, nu had ik alles binnen en kon ik aan de opbouw beginnen. Gelukkig zit op de K4 het subframe geschroeft en niet gelast, dus dat was makkelijk. Alles even overzetten zoals bekabeling en de onderplaat en servomotor voor de uitlaatklep. Het kuipwerk pastte ook mooi waardoor de motor er eigenlijk binnen 2 avondjes sleutelen weer als nieuw, weliswaar kleurloos, bij stond. Klaar voor die aanstaande maandag; de Endurance…

Het lijkt erop dat we meer ervaren worden in het sleutelen en beter onze weg weten te vinden in het kleine wereldje. Met de hulp van andere enthousiastelingen was de motor binnen korte tijd weer volledig opgelapt en zelfs beter dan dat ie voor de crash was!

Op naar maandag 3 juli, een belangrijke dag…