Verslag Val de Vienne 2007, Bas

De training in Val de Vienne, nabij Poitiers in Frankrijk, zit er al weer op. Een redelijk geslaagde 4 daagse training. De heenreis begon om een uur of 02.30 in de nacht van zaterdag 17 maart op zondag 18 maart…

We hadden ruim de tijd genomen voor de heenreis. We zijn nog niet eerder zo ver wezen trainen, het is toch zo’n 880 kilometer rijden. Het was ook de eerste keer dat de racecaravan van Twan en Gitta op de proef werd gesteld. Met Wout, onze huismonteur, Marloes en TomTom voorop ging de reis van start. Gevolgd door de door Bas en Linda gehuurde camper met de motortrailer erachter werd de karavaan afgesloten door Twan en Gitta met hond Eddy en de racecaravan.
De vermoeiende details zullen we jullie besparen. Uiteindelijk hebben we er ongeveer 14 uur over gedaan. Inclusief veel rusten. Een nacht overslaan blijkt geen succes. De camper zwalkte op een gegeven moment tussen de lijnen door. De stops waren een aangename afwisseling tijdens de vermoeiende reis, zo ook de stops om de kaartjes voor de tolwegen te trekken en aan het einde daarvan natuurlijk het afrekenen. In totaal hebben we ongeveer 3 tolwegen gehad.

Aankomst circuit zondag
Rond de klok van 16.30 kwamen we aan op het circuit. De omleiding die stond aangegeven de laatste paar kilometer voor het circuit, konden we uiteindelijk negeren omdat we er gewoon langs konden…

…we zijn er bijna…

Gelijk maar even melden bij de organisatie van Circuitrijden.nl en de sleutel ophalen van de pitbox die we gehuurd hadden. Het regende inmiddels behoorlijk en het was behoorlijk koud. Wat een ellende, achteraf bleek dit slechts een voorproefje te zijn van wat we konden verwachten de komende dagen…
Snel even de motors af/uitgeladen en de laten keuren. De sleutels van de boxen waren nog niet beschikbaar omdat er van het weekend een (Porsche)evenement was waardoor ze nog in gebruik waren. Wel konden we vast de camper en auto’s parkeren voor de box die ons beloofd werd. Nummer 19 zou de onze worden.
Inmiddels hadden we ook al contact gehad met Ton en Leo. Die waren om een uur of 08.00 vertrokken en arriveerden ongeveer anderhalf uur na ons. Ze hadden alleen de bus bij met de Ducati 1098 dus konden aardig doorrijden met z’n tweeen. Het was de enigste 1098 die op Val de Vienne aanwezig was! Een prachtige fiets met een originele Ducati Corse carbon kuipwerk.
Inmiddels konden we ook de pitbox in, daar hebben we de fietsen gestald en wat stoeltjes plus een tafel neergezet. Daarna hebben we een hapje eten gezocht. Het restaurant midden op het circuit leek in eerste instantie gesloten, maar nadat we al omgedraaid waren riep de eigenaresse ons terug, de ingang bleek aan de andere kant te zitten… Na een aardige maaltijd genuttigd te hebben, lagen we op tijd in bed. Vermoeid van de reis en eerste indrukken.

De briefing, eerste dag
De volgende ochtend was de verplichte briefing om 08.00. Vol goede moed de kleertjes aangetrokken om vervolgens in de sneeuw en hagel naar de briefing te lopen. Sneeuw en hagel?! Helaas, het weer was niet best. Het was echt koud, misschien een graad of 5 en er viel veel neerslag.

…dikke hagel op de Affetto bus…

Later klaarde het op en werd het even droog. Het zonnetje kwam zelfs nog even door. We besloten om de tweede sessie wel te rijden. We reden in de middelste groep en de eerste (en snelste) groep was reeds de baan op geweest.
Voor het eerst dit seizoen zaten we weer op de motor. Een nieuwe baan, nog vochtig en koud. Eerst maar eens kijken hoe een rustig rondje ons af ging. Dat was weer wennen! Zowel Twan als ik stonden nog op Pirelli SC3 banden en dat was te merken. We glibberde alle kanten op. Gelukkig had ik voor al wel een iets zachtere SC2. Meteen de eerste ronde ben ik eraf gegaan, de pits in. Mijn schakelpookje zat verkeerd waardoor ik met m’n complete voet moest schakelen. Bijzonder onhandig. Gelukkig kon Wout dit probleem verhelpen en kon ik weer de baan op. Het bleef spekglad, mede doordat er van het weekend Porsches over de baan hadden gereden en er veel rubber lag op de natte en koude baan. Balen, maar goed, rustig aan beginnen. Een paar rondes daarna bleek er veel speling op de koppelingskabel te zitten. Deze had ik vervangen omdat de oude verschrikkelijk stroef ging. Dus maar weer naar binnen. Hier liet ik het bij. Twan was inmiddels ook naar binnen gekomen.

De middagpauze hebben we gebruikt om de banden van Twan te wisselen. Daar kwamen nieuwe SC2′s op. De SC3′s waren echt veel te hard en glibberden veel te veel. We hoopten dat de SC2′s het beter zouden doen met dit weer. Ik liet het nog even voor wat het was, maar direct na de 3e sessie heb ik ook mijn achterband gewisseld. Een verbetering achteraf gezien, maar het bleef ijskoud en vochtig. We hebben wel gereden dus, maar het ging nog niet van harte.

De tweede dag
De eerste sessie deze dag hebben we niet gereden. Het was zo verschrikelijk koud en nat. Ook deze dag hebben we niet zo veel gereden als we gehoopt hadden. Veel andere rijders hadden regenbanden op de motor. Die hadden we wel bij maar vonden het net te droog voor de regenbanden. Achteraf gezien hadden we dat best kunnen doen. Het was een graad of 6 dus de kans dat we die banden op een te droge baan kapot zouden rijden was gering.
De middag zou een stuk beter worden. Enkele droge sessies waar we zowaar lekker gereden hebben. We hadden nu ook de nieuwe G.P.T. laptimers geprobeeerd. Het baken opgezet en kijken of ze werkten. Bij mij werkte de laptimer goed, bij Twan helaas niet. De laptimer viel uit tijdens het rijden. Het was ijskoud en het had gevroren die nacht. We dachten dat de batterij misschien slecht was geworden. Die avond maar even een nieuwe gehaald in de supermarche in de buurt. Helaas bleek dit niet de oplossing, want in de dagen daarna kwam hetzelfde euvel continue terug.
Ton en Leo konden van de Ducati 1098 direct de tijden uitlezen omdat dat standaard aanwezig is! Zij klokken met de hand via een trigger op de linkerstuurhelft. Dit kun je dan via een USB stick uitlezen op de laptop. Verschrikkelijk gaaf om te zien. In principe kun je zien hoeveel toeren iemand heeft gereden, de tijden, kortom de hele riedel.
Vanwege het slechte weer en de verwachtingen voor woensdag, besloten Ton en Leo om de spullen te pakken nu alles nog heel was en weer huiswaarts te keren. Heel erg jammer, maar een begrijpelijk besluit. De afgelopen twee dagen hebben we bij elkaar 2 lekker sessies serieus kunnen rijden (ok, bij 5-7 graden…), waar we gehoopt hadden op 10 sessies!

…inpakken van de Ducatisten, helaas!

De derde dag
Deze dag begon eigenlijk als de dag ervoor. De ochtend een beetje triest. Wat neerslag, donkere wolken en een natte baan. Tegen het einde van de middag konden we aardig doorrijden. De baan werd zowaar voor een groot gedeelte droog! De bewolking bleef aanwezig maar de temperatuur steeg met een graad of 2. Nog steeds reden andere rijders gewoon op regenbanden ondanks dat het droog was. De Supercorsa’s kregen we niet warm. Inmiddels hadden we ook de laptimer een keer uitgelezen. Tijden van rond de 2.05 voor mij en Twan reed een verdienstelijke 2.13.
Om dit bij Twan te meten heb ik een paar rondjes achter hem gereden zodat we de tijden konden klokken met mijn laptimer. Er is goed te zien hoeveel progressie Twan heeft geboekt het afgelopen jaar. Hij rijdt nette en soepele lijnen en de snelheid alleen deze paar dagen al is verschrikkelijk hard omhoog gegaan. Misschien mede door de weersverbetering maar ongetwijfeld ook het vertrouwen wat ‘ie in de R1 heeft.

…klokken van Twan’s ronde, met mij er direct achter…

In de middag werden twee van onze sessies afgevlagd vanwege… hagel. Jawel; hagel! We kregen meteen rood vanwege de gladheid.
Aangezien het een hele aardige dag is geworden en de verwachting voor de donderdag, 10% kans op neerslag en 9 graden, ook wel goed waren, besloten we om een dag erbij te boeken. Dit op aanraden van Linda en Gitta nota bene. Jeroen maakte een schappelijk prijs dus het besluit was zo genomen.

De extra dag
De weersverwachtingen waren vergeleken met de voorgaande dagen goed. Een temparatuur van 9 graden en een neerslagkans van 10%. Ok, niet de 18+ graden waar in de advertentie over gepraat wordt, maar het was in ieder geval droog. Meteen vanaf sessie 1 hebben we gereden. De eerste sessie nog erg koud, maar daarna kwam het zonnetje iets door waardoor het zelfs wel lekker werd! Helaas hield dit niet aan, gelukkig bleef het wel droog. We hebben de rest van de dag op een droge baan kunnen rijden. Met een tijd van 2.00 voor mij en Twan een 2.09 besloten we dat het mooi was geweest. Er waren opmerkelijk veel valpartijen deze dag. Zo hebben we bijvoorbeeld een sessie gereden met maar 1 geklokte ronde omdat we tot twee keer toe met rood werden afgevlagd. In de eerste ronde nog wel!

…voor de 2e keer binnen in 1 ronde…

Gelukkig bleef bij ons dit keer alles heel en konden we de spullen gaan inladen. Wout en Marloes hadden rond het middaguur reeds afscheid genomen en vertrokken nog voor een paar dagen richting de kust in het noorden.
‘s Avonds zijn we voor de laatste keer uit eten geweest. Dit keer in le Vigeant, het dorpje bij het circuit. Het gastronomische restaurant hoorde bij het hotel. We hebben daar verschrikkelijk lekker gegeten, inclusief een engels pratende ober en een gepeperde rekening maar een heerlijke afsluiting.
De nacht hebben we nog op de paddock doorgebracht en we zijn in de ochtend huiswaarts gereden op ons gemak. Rond de klok van 23.00 waren we veilig weer thuis.

Een verschrikkelijk leuke week was het. Veel gezelligheid, veel gelachen, veel geleerd en aardig wat gereden. Circuit du Val de Vienne is een moeilijk circuit. Snell doordraaiers icm krappe bochten. Twee rechte stukken en soms behoorlijk hobbelige appexen.

Alle foto’s zijn te bekijken onder de knop fotogalerij -> 2003 – heden - circuitdagen – trainingen -> 2007-03-19 Val de Vienne (Fr)

Laten we hopen dat het z’n vruchten afwerpt in de eerste ZAC race op 12 april. We kijken nu al uit naar het snelle circuit van de Drenthse hei…