ZAC Assen / 15-08-2006…

Op maandagavond 14 augustus jl. vertrok Racing team Trajanus richting de Drentse heide voor wedstrijd nummer 6 in de ZAC seizoen 2006. Het was nog maar de vraag of we onze kunsten überhaupt konden gaan vertonen. De weergoden voorspelden niet veel goeds…:cry: Vlak voordat we het motorsport Mekka in Assen bereikte regende het zo hard dat de weg volledig blank stond. In ons kielzog was Wout ook mee naar het TT circuit gekomen. Hij zou voor de broodnodige technische ondersteuning gaan zorgen. Het zag er alleen naar uit dat het beperkt zou blijven tot het opblazen en weer leeg laten lopen van zijn eigen luchtbedje. Ondanks de slechte voorspellingen was de paddock toch aardig vol gestald. Ook Team Ewijk was wederom present met een volle bezetting. Tegen beter weten in toch maar bij Ria en Huub ingeschreven. Het was weggegooid geld wat we beter hadden kunnen besteden in een Casino waar de kans op geluk groter zou zijn geweest. Voor de verandering hadden we dit keer een pitbox gehuurd om in te overnachten en op racedag te schuilen tegen de stortbuien van Pluvius. Omdat we een aantal gasten verwachtten hadden we een goed gevulde koelkast meegenomen en lekkere broodjes met beleg. Gitta en Linda hadden voor zoveel proviand gezorgd dat we met gemak het bezoekersaantal van een WK Superbike wedstrijd hadden kunnen voorzien van een natje en een droogje. Erg goed geregeld natuurlijk het zag er perfect verzorgd uit allemaal. Gelukkig hoefde ik dit keer mijn bedje niet in elkaar te schuiven, maar kon ik het opblazen (met lucht wel te verstaan). Een heerlijk zacht tweepersoons aerobed zou mijn verzekering tot een ongestoorde nachtrust worden. De ‘legerslaapzak’ was vervangen voor een heerlijke ruime ‘gewone’ slaapzak. In die ‘legerslaapzak’ had ik het gevoel of ik door een anaconda was verorberd. Dit keer kon niets mij weerhouden van een heerlijke nachtrust…….

Later op de avond hebben we nog gezellig bij Team Ewijk zitten borrelen. Toen Mervin lag te slapen, het bier zo goed als op was en de gesprekken een luisteradvies van 18+ kregen hebben we ons bedje opgezocht. Wat kan een coureur zich nog meer wensen dan een wel verdiende nachtrust in één ruimte met zijn stalen paard. Het ombouwen thuis van de garage tot slaapkamer wordt dan ook serieus overwogen. Bas lag het dichts bij de lichtschakelaar dus die zou het licht uitmaken. Vertwijfeld zocht hij naar een schakelaar om de 24 tl balken uit te schakelen. Een uitgebreid sporenonderzoek leverde niets op en ook in de box naast ons was geen lichtschakelaar te vinden. De mannen die daar probeerden te slapen vertelden ons dat er een bewegingssensor met tijdschakeling op de Tl balken was aangesloten. Proberen dus om zo stilletjes als mogelijk te slapen, helaas bleek Wout een onrustige slaper te zijn. Bij de minste beweging floepten alle 24 lichtbalken aan, de pitbox had dus meer weg van de isoleercel van Mohammed B of Volkert v/d G. Ondanks deze Gestapo techniek heb ik heerlijk geslapen en werd om een uurtje of 7 wakker.8O

Het eerste wat ik deed was luisteren naar het getik van regen, maar het bleek zowaar droog te zijn. Snel aangekleed en naar buiten gelopen waar het inderdaad droog was. Ondertussen waren Bas en Wout ook wakker, als eerste maar de motoren laten keuren wat weer probleemloos verliep. Linda en Gitta waren inmiddels samen met Maik gearriveerd. Gezamenlijk hebben we een heerlijk ontbijtje genuttigd met een vers bakkie koffie en thee. Bas zou in de S1 gaan starten en ik als vanouds in de S0, ik mocht als eerste met de vrije training beginnen. Het langgerekte zwarte lint door de Asser heide was nog behoorlijk nat wat echt doorrijden onmogelijk maakte. Toen het tijdens deze training behoorlijk begon te plenzen heb ik me beperkt tot het oefenen van de rijlijnen en zoeken naar herkenningspunten voor het remmen en insturen. In de ZAC is het gebruik van regenbanden niet toegestaan dus is het voorzichtig aan met de gewone super corsa’s. De uiteindelijke tijd was 2:37:095, nog niet veel van te zeggen dus.
In de tijdstraining was er al wel een droog spoor, maar nog steeds een behoorlijk natte baan. In een aantal bochten lag nog een spoor water op de ideale lijn en er was een duidelijk grip verschil tussen het nieuwe en oude gedeelte. Ook was op de zuidlus niet goed te zien waar het droge spoor lag. Toch kon er een behoorlijk tempo worden gereden, bij het stevig doorremmen merkte ik echter dat de achterkant begon te stuiteren. In de voorbereiding op deze wedstrijd was de vering van de R1 opnieuw afgesteld door HK Suspension uit Uden. Ook hadden ze de stuurdemper gereviseerd. Samen met Wout en mijn vader hadden we een kleiner voortandwiel gemonteerd. Over de vering was ik, m.u.v. het stevig aanremmen, wel tevreden maar vooral met de nieuwe ‘oude’ stuurdemper was ik erg in mijn nopjes. Aan het einde van de training had ik nog een klein uitstapje. Aan het einde van het rechte stuk ging ik te hard de haarbocht in waardoor ik helemaal over de curbstones en kunstgras ging. Gelukkig kon ik de motor gemakkelijk overeind houden en was er niet meer schade dan een deukje in het zelfvertrouwen. Dit alles resulteerde uiteindelijk in een 15^e tijd van 2:17:607 wat bijna hetzelfde was als mijn snelste tijd in de 1^e wedstrijd op Assen. Niet slecht dus gezien de moeilijke omstandigheden.

Inmiddels waren er al meer gasten gearriveerd. De ouders van Bas kwamen een kijkje nemen net als de familie Andriessen die vanuit hun vakantie adres in Friesland een dagje waren overgekomen. Vooral de kleine Jarda vond al het motor geweld prachtig en had zichtbaar schik. Met zijn allen genoten we van de overheerlijke lunch waarna het weer snel gereedmaken was voor de eerste wedstrijd van die dag. Die zou echter nog een tijdje op zich laten wachten. Door een ernstig ongeval in de S3 klasse lag de wedstrijd voor dik een uur stil. Het was wel goed om te zien hoe professioneel er in dit soort situaties wordt gehandeld. Na dit oponthoud was ik als eerste aan de beurt om de kleuren van Trajanus te verdedigen. Samen met Bas hadden we stiekem op de start geoefend en dat betaalde zich gelijk uit. De start was nog niet perfect, maar ik verloor aanzienlijk minder plaatsen dan in de voorgaande wedstrijden. In de eerste ronde verloor ik wat plaatsen, maar daarna ontstond er een spannend gevecht met o.a. Ben (nr. 155) en Peter (nr. 147). Alle drie waren we aan elkaar gewaagd en gaven geen duimbreed toe. Toen ik Peter aan het einde van het rechte stuk wilde inhalen kwam de achterkant van de R1 volledig los van de grond. Volgens Ben was het een spectaculair gezicht, zelf had ik een hartslag die dik in het rood ging. Op verschillende manieren probeerde ik Peter in te halen, maar het lukte niet. In al mijn ijver liet ik in de laatste ronde teveel ruimte aan Ben die daar dankbaar gebruik van maakte. Een 24^e plek met een tijd van 2:14:032 viel mij ten deel. Voornamelijk over die tijd was ik teleurgesteld, ik had verwacht dat ik sneller zou zijn. Met deze tijd zou ik in de 1^e wedstrijd op het podium zijn geëindigd nu dus een plekje in het achterveld. Op zich is een verbetering van 4 seconde niet slecht, maar als andere zich met 10 of 11 seconde gaan verbeteren… Het geeft ook aan hoe hard dat er zelfs in de S0 wordt gereden. De winnaar klokte een tijd van 2:02 en de eerste tien van de S0 hadden geen slecht figuur geslagen in de S1. Mij hoor je er verder niet over klagen, als andere zo hard kunnen rijden moet ik dat ook maar doen en gelukkig volgde er een 2^e kans die middag.:x

Voorafgaand aan de 2^e wedstrijd heb ik samen met Wout de ingaande demping van de voorvering harder gezet. Hierdoor moest worden voorkomen dat de achterkant zo onrustig deed. De start was iets minder dan de eerste en vanaf de 24^e plek ging ik bijna als laatste de eerste bocht door. In de eerste volle ronde kon ik weer 5 plaatsen goed maken. Gedurende de wedstrijd kon ik nog 4 plaatsen goed maken en had de laatste 3 ronde vrijbaan. Ik ging er eens goed voor zitten en probeerde een goede tijd te klokken. De wedstrijd duurde te kort om het Seerd (nr. 416) nog moeilijk te maken. Het gevoel was een stuk beter dan de eerste wedstrijd en voor mijn gevoel zaten er een paar goede rondes tussen. Ook over de vering was ik erg te spreken. Helaas bedriegt de schijn nog wel eens. Ondanks het lekkere gevoel was mijn snelste ronde slechts 2:14:715 langzamer dan in de 1^e wedstrijd dus. Een verklaring had ik dus ook niet. Het is me wel duidelijk op welke punten van het circuit ik het laat liggen en dat, vooral, de snelheid bocht uit omhoog moet. Ook moet ik werken aan constanter te rijden en proberen zo weinig mogelijk foutjes te maken. Daarnaast merk ik dat ik te gemakkelijk ben afgeleid door rijders om me heen, ik moet dus meer mijn eigen wedstrijd gaan rijden. Ondanks de teleurstelling toch een schitterende dag gehad met heel veel plezier. Het TT circuit blijft echt een schitterende baan waar je gruwelijk hard kunt rijden.

Na alles weer te hebben ingeladen en even bij de prijsuitreiking te hebben gekeken zijn we weer huiswaarts gekeerd. ’s Avonds hebben we met Bas, Linda, Wout en ons tweetjes hier in Druten nog een lekker hapje gegeten. Het was weer een geslaagde wedstrijd waarin we weer veel hebben geleerd. Op 18 september staat alweer de laatste wedstrijd voor de ZAC 2006 op het programma. Als het weer ons dan weer zo goed gezind is, gaan we proberen de tijden nog meer aan te scherpen. Hopelijk wordt het een schitterende afsluiting van een seizoen echt motorracen…