ZAC Assen / 18-09-2006 / Twan S0…

Op maandag 18 september jl. stond alweer de laatste wedstrijd voor de ZAC van dit seizoen op het programma. Zondag ‘s avond zijn Bas en ik met z’n tweetjes voor de laatste keer dit seizoen richting Assen gekoerst. Voor de laatste keer die oneindig lijkende 200 km richting de Drentse veengronden. Helaas kon onze hoofd mechanieker er vanwege zijn werk niet bij zijn. Maar op de racedag waren onze trouwe supporters Linda en Gitta met in hun kielzog Maik ook naar het TT circuit gekomen…

De gebruikelijke borrel
Bij aankomst zondagavond hebben we ons weer direct ingeschreven en het was al behoorlijk druk een aantal groepen zat zelfs al bijna vol. Dit keer zaten we in pitbox 4 en nadat we die hadden ingeruimd zijn we bij de Boys van Ewijk gaan buurten. Zoals gewoonlijk was het weer erg gezellig. Willem zat helemaal in de ‘sales’ deze avond. Net als Martien en Sjon overigens. Als het aan die jongens had gelegen hadden Bas en ik voor volgend seizoen ieder twee reserve racers gehad. Zonder flauwekul als er iemand nog een goeie en nette circuitfiets nodig heeft neem gerust contact op met één van de jongens van Team Ewijk. Ze verkopen goede motoren voor een scherpe prijs en de service is altijd goed…:)

Kijk vrienden van Ewijk geld voor een sticker op jullie kuip hebben we niet maar een beetje reclame maken is toch ook een vorm van sponsoren…:D
Bas had de hele dag gesport en ik kwam uit de nachtdienst dus om een uurtje of 11 ging bij ons het figuurlijke lampje uit. Toen Willem blikjes 7-up voor Heineken aan ging zien werd het echt tijd om de box op te zoeken. De vorige keer hadden we wat probleempjes met de bewegingssensor in de box. Daar hadden we nu drie oplossingen voor: Wout, de onrustige slaper, was thuis gebleven. Bas had een slaapmutsje meegenomen! Dan denken jullie:”Bas drinkt toch geen alcohol?” Dat klopt, het was een muts die hij tot over zijn ogen kon trekken en zo dus geen last had van aanspringende TL- balken. Het had veel weg van een bankovervaller maar dan zonder de gaten. Het had ook wat weg van Gorden uit:”Gorden en Joling over de vloer” waarin Gorden altijd met een masker slaapt. Nu ga ik hier geen vergelijking tussen Bas en Gorden maken maar het ruikt naar sterrengedrag. 8) De laatste en beste oplossing kwam toch van mij af. Door onze aerobedden helemaal tegen de achterkant van de pitbox te schuiven bleven we buiten het bereik van de sensoren. De hele nacht heb ik wild kunnen draaien en woelen zonder dat de verlichting aan ging…

Wakker worden
’s Morgens werden we een beetje bruut door onze buren wakker gemaakt. Die kwamen hun pitbox binnengewandeld waardoor alsnog alle TL-balken aansprongen. Het was inmiddels al 7 uur dus ook een mooie tijd om wakker te worden. Eerst heb ik even lekker gedoucht en daarna de motoren weer zonder problemen laten keuren. Linda, Gitta en Maik waren ook gearriveerd en gezamenlijk hebben we een ontbijt genuttigd. Na een laatste check van de R1 was het mijn beurt om het Asser asfalt onveilig te maken. Vanaf de eerste ronde was het gevoel goed. Redelijk op mijn gemak heb ik mijn rondjes gedraaid en me gericht op de rijlijnen en rempunten. Het resulteerde in een 02:14:06 wat al sneller was dan mijn snelste ronde de vorige keer. Tussendoor de verrichtingen van Bas en Team Ewijk gevolgd en om half 11 was het mijn beurt voor de tijdstraining. Het goede gevoel was er nog steeds, in de eerste paar rondes had ik wat last van verkeer. Daarna heb ik zeker 3 ronde volledig “In the zone” gereden. Zo erg dat ik de finishvlag miste en volgas uitkomend Ramshoek pas zag dat er een Marshall met een rode vlag stond om mij de pits in te sturen. Ik dacht echt de training was stilgelegd door een ongeval maar Maik verzekerde mij dat het einde training was. Het resultaat was een 02:10:64 wat in de buurt van mijn doel komt, een tijd onder de 02:10. Het leverde een 10^e plaats op de grid op voor de eerste manche. Willy van Team Ewijk kwam nog even buurten. Hij was toeschouwer en geen deelnemer dit keer. Door het klussen aan zijn nieuwe huis stond zijn hoofd niet naar racen wat natuurlijk een verstandige keuze is.

…een van de betere rechterbochten…

Eerste manche
Tijdens de rijders briefing in de middagpauze werd door wedstrijdleider Martin de puntjes op de ‘i’ gezet. Huub kam uitleggen dat er voor deze dag een nieuwe indeling kwam. Door het grootte deelnemersveld werden alle klassen op basis van snelste trainingstijd opnieuw ingedeeld. Op zijn geheel eigen ludieke wijze vertelde Huub zijn verhaal en kreeg de lachers op zijn hand. Voor mij had het weinig consequenties, ik schoof een plaatsje terug naar de 11^e plek op de grid. Naarmate de start dichter bij komt begint het gekriebel en gaat de adrenaline stromen. Na een extra opwarmronde vanwege het frisse weer nam ik mijn positie in. Voor het eerst dit seizoen had ik een goede start waarbij niet het halve deelnemersveld me voorbij steekt.

…de positie was goed, nu de start nog…

Door een goede eerste ronde kon ik mijn elfde plek vast houden. Er volgde een gevecht waarbij ik inhaalde maar ook weer werd ingehaald. Joost (nr:307) op zijn Suzuki 750 probeerde ik in te halen maar hij gaf geen krimp. Aan het einde van de wedstrijd kwam er een man met hamer langs. Ik was bekaf en mijn rechtervoet begon te slapen waardoor ik er geen gevoel meer in had. Door een paar foutjes van mijn kant gaf ik Alex (nr:655) en Paul (nr: 320) de kans om mij in te halen. Toen ik in de uitloop ronde ook nog kramp in mijn been kreeg wist ik dat ik te gespannen had gereden. Op het talud bij het Meeuwenmeer zaten Maik, Linda en Gitta, het is iets anders dan de volgepakte tribunes bij de TT. Wel zwaaide ze net zo enthousiast als het TT publiek en trakteerde ze op een R1 in zijn toerenbegrenzer. In de ZAC is het maken van een burnout verboden, alleen een rollende is toegestaan. Om het risico van een valpartij te voorkomen moesten ze het met het kabaal doen. Toen ik weer op adem was kwam Gitta met het goede nieuws mijn snelste ronde was 02:09:97…

Tweede manche
Vanaf mijn 14^e startplek in de 2^e manche werd ik bij de start aan het einde van het rechte stuk volledig ingesloten en kon geen kant op. Na de eerste ronde kwam ik als 21^e door. Zoals vaker dit seizoen werd het een inhaal wedstrijd. De mooiste inhaalactie was in Ossenbroeken waar ik iemand in die dubbele rechterbocht aan de buitenkant voorbij reed. Hierdoor had ik voor de Strubben een betere lijn en kon op jacht naar de volgende prooi.

…en nog een rechter…

Nadat ik was opgeklommen tot een 16^e plek kwam ik in een stukje niemandsland terecht. De mensen achter me Ron (nr:51) en Nathalda (nr:122) daar reed ik van weg. Voor me lag Rob (nr:167) ik kon er wel naar toe rijden en naderde hem tot op een kleine 3 seconden. Teveel om nog een ultieme poging te wagen. In de uitloop ronde heb ik uitgebreid naar de marshalls gezwaaid om ze te bedanken voor hun inzet. Ook na deze manche was ik weer helemaal gebroken. Bij terugkomst in de pits mezelf snel omgekleed en naar de laatste race van Bas gekeken. Die moest een geweldige strijd leveren om zijn achtste plaats te houden wat hem ook lukte. Toen Git de uitslagen van de S0 had opgehaald kwam er nog een verassing uit de hoge hoed. In mijn laatste race had ik met een 02:09:07 voor mezelf een supertijd gereden. Ik denk mijn beste prestatie van het seizoen…:)

De grootste verassing
Toen Bas gefinisht was hebben we de boel snel ingeladen en weer vastgesnoerd. Daarna voor het laatst naar de prijsuitreiking. Misschien dat Bas nog in de prijzen was gevallen en anders de handen stuk klappen voor Pieter die derde was geworden in de S3. Gekscherend zei Willy dat hij maar twee foto’s over had op zijn camera maar dat het toch genoeg moest zijn. Inderdaad had Pieter de derde plek gehaald en Sjon was vijfde geworden een mooi resultaat. Met zijn vijfde en achtste plaats was Bas toch vijfde geworden in de S1 klasse wat een geweldige prestatie is. Tot slot werden er nog bekers uitgereikt aan de overall winnaars van het hele seizoen. Volgens Huub hebben ze een ingenieus punten systeem dat uitrekent wie de meeste punten per klasse had gehaald en dus overall kampioen per klasse is. Ik dacht nog:”Wat jammer dat Bas niet alle wedstrijden in de S0 heeft gereden, hij zou zeker hebben gewonnen.” En net dat ik probeer te bedenken wie dan de winnaar zou zijn wordt mijn naam genoemd…
Ik dacht dat ze een grap maakte maar moest toch echt naar voren komen om een beker met grote oren en een bos bloemen op te halen. Dan blijkt ook nog dat Sjon de overallwinnaar in de S2 klasse is geworden. Een waar prijzenfestijn in Nijmegen en omstreken. Enigszins ongemakkelijk ga ik met Bas en Sjon op de foto mezelf afvragend hoe dit nu kan. Ik ben niet één keer op het podium geëindigd en heb alle zeilen bij moeten zetten om een top 10 notering te scoren. Maar navraag leert dat ik één van de weinige ben die alle wedstrijden in de S0 is gestart. Daarnaast heb ik alle wedstrijden uitgereden en iedere wedstrijd mijn puntjes bij elkaar gesprokkeld. Het vertekend natuurlijk wel want de diverse winnaars in de S0 werden overgeplaatst naar de S1 en niet iedereen heeft alle wedstrijden gereden. Maar toch, nadat mij verzekerd werd dat het verdiend is ben ik er erg blij mee. Alles bij elkaar was het een geweldige dag en een schitterende afsluiting van ons eerste ZAC seizoen…:D

…RTT in de prijzen!

Iedereen bedankt!
Het klinkt een beetje afgezaagd maar ik wil toch heel wat mensen bedanken . Natuurlijk Bas, samen hebben we dit seizoen zoveel meegemaakt dat we er een jongensboek over kunnen schrijven. Gitta en Linda voor hen onvoorwaardelijke steun en toeverlaat. Alle mensen van de stichting DNRT en ZAC die het ons mogelijk maakte om te kunnen racen. De jongens van Team Ewijk voor hun humor, advies en hulp. De supporters voor de steun. En niet te vergeten Wout voor de technische ondersteuning en begeleiding tijdens de wedstrijden. Maar natuurlijk ook de deelnemers aan de ZAC voor de geweldige wedstrijden en sportiviteit. In oktober rijden we samen met Marius nog een training op Zandvoort ter afsluiting van dit seizoen. Daarna begint het lange wachten naar 2007 wanneer we in het voorjaar het stalen ros weer de sporen kunnen geven. In de winter zal er nog voldoende gesleuteld moeten worden waar we jullie weer van op de hoogte houden.
Alvast bedankt voor het lezen en de reacties en wie weet tot volgend seizoen…:P