ZAC Assen / 29-09-2008

De laatste ZAC wedstrijd van het seizoen stond voor maandag 29 september ingepland. Wederom op het Asser TT circuit. In tegenstelling tot alle andere keren, ben ik dit keer al op de zaterdag vertrokken. Ik zou samen met Steven Vinke zondag wat wedstrijden gaan bekijken. Zo waren er dit weekend de Juniorcup die ik graag wilde zien, de 3D Cup en de 500km van Assen. De rest zou in de loop van zondag arriveren.

Stephan kon er helaas niet bijzijn. Daarnaast was zijn R6 nog niet topfit. Zijn motor-winterslaap is inmiddels al begonnen. Zondagavond konden we zoals gebruikelijk in de ZAC al inschrijven. Of beter gezegd: melden. De inschrijving was dit keer namelijk al prima geregeld via de website van de ZAC. Ikzelf had me in de S3 ingeschreven. Twan werd door Theo van der Hulst (tijdwaarneming) in de F4 ingedeeld; een verzameling van S0 en S1 rijders. Hij was liever in de S1 gestart zodat ‘ie het leven van Steven en Bart Hock voor de laatste keer dit seizoen zuur kon maken. Helaas voor hem kon dit niet doorgaan.

Vrije training
De vrije training liet ik schieten. Het was inmiddels droog maar de baan was nog erg nat. Daar had ik weinig trek in. In de regen op SuperCorsa’s rijd ik niet voor m’n lol en met name dat laatste staat toch wel voorop. Je moet dan zo op eieren rijden, dat gevoel heb ik echt nog niet. Twan in de F4, trainde pas voor het eerst om 10:30. De baan was nog steeds wat nat maar toch ging hij het proberen. “Het was nog te nat om ook maar een beetje aan te kunnen zetten”, aldus Twan.

Tijdtraining
De tijdtraining heb ik toch maar benut om te kijken hoe de baan erbij lag. Er lag inmiddels op bepaalde delen van het circuit een droog spoor, maar het was nog heel veraderlijk. Zo rijdt je op een lekker droog spoor, stuurt in en vervolgens zit je halverwege het insturen op een nat stuk. Niet echt lekker rijden maar het gaf wel hoop voor de eerste manche. De baan was echt aan het opdrogen. Toch maar proberen om een fatsoenlijke tijd neer te zetten. Alex Janissen kwam me voorbij en ik probeerde aan te haken. Als dat je lukt bij Alex, zit je redelijk goed. Het lukte me niet echt makkelijk, ik had duidelijk wat meer moeite om het tussen de oren goed te krijgen dan Alex. Een 02:24 viel mij ten deel. Goed voor een 12e startplek in de S3. Niets van te zeggen, ik was er dik tevreden mee.
Twan reed iets later z’n tijdtraining. Twan vervolgt: “Er was wel een droog spoor maar de combinatie van gedeeltelijk natte baan met het frisse windje zorgde voor wat hachelijke momentjes. Toch nog een 02:20 gereden wat een redelijke tijd is”. Deze dag reed Twan voor het eerst met lenzen en dat bevalt ‘m prima. “Met name het zicht achter het kuipruitje en hangend in de bochten is stukken beter. Nu weet ik ook eens hoe Meeuwenmeer en Hogeheide er met goed zicht uitzien!”, aldus Twan. Een 8e plek op de startgrid, door de verregende trainingen geen goede afspiegeling van de verhoudingen. “Wel een ideale startplek aan de binnenkant met mooi uitzicht op de haarbocht.”

Eerste manche
Een goeie startplek dus voor Twan bij aanvang van de eerste manche. Twan vertelt: “Het mocht niet baten; 15e plek bij eerste doorkomst. Wel een lekkere wedstrijd gereden, een PR van 02:02:8 en mezelf teruggeknokt naar de 10e plek met een paar lekkere inhaalacties.” Een prima resultaat. Slechts 2 plekken hoeven toegeven en de tweede manche stond ‘ie nog steeds op dezelfde startrij.
Mijn eigen manche ging eigenlijk ook wel goed. Ik had een goede start en lag 7e bij de eerste doorkomst. Daar heb ik dus een hoop plaatsen goedgemaakt en niet alleen bij het starten! In de eerste rond heb ik zeker nog een 2 of 3 man ingehaald. Het ging erg lekker. De rijders voor me had ik goed in beeld, ze liepen niet uit en ik kon zelfs naar een paar mensen toerijden. Enige tijd heb ik met Hedzer van der Bij (#73) gestreden om de 5e plek. Ik ben ‘m zelfs nog een keer voorbij gestoken op z’n K7, maar aan het einde van de Veenslag haalde hij mij weer in. Wat is dat ding toch snel… Richting de GT bocht nam ik mijn positie in. Het plan was om harder de GT uit te komen zodat ik meer snelheid gedurende het rechte stuk zou hebben. Dat had ik echt nodig. Ik had al gezien dat ik in de volgende bochtencombinatie sneller was dus dan zou ik ‘m uitkomend bij Strubben ‘voorgoed’ voorbij zijn. Helaas ging de werkelijkheid iets anders. Uitkomende bij de GT kwam ik er niets harder uit. Sterker nog, mijn snelheid nam af en in z’n 2 sukkelde ik met m’n hand omhoog naar de post links aan het einde van het rechte stuk om daar m’n motor te parkeren tegen de vangrail. M’n schakelpedaal had mij voor de GT in de steek gelaten. Ik heb nog wel teruggeschakeld maar daar is ‘ie bij afgebroken. Misschien zat er al iets niet goed, waarschijnlijker is dat ik in de Ramshoek het pedaal aan de grond heb gereden.

Verschrikkelijk jammer. Ik zat er erg goed bij dit keer. Een 5e plek was binnen handbereik. Geheel op eigen kracht maar het mocht niet zo zijn. Ach, ik ben al lang blij dat ik geen schade heb. Tussen de manches door ben ik nog wel op zoek gegaan naar een reservepedaal aangezien ik die niet bij had. Hulp van Sjon (RTE) mocht niet baten, zijn Kawasaki pedaal bleek toch niet te passen. Hedzer, met wie ik zojuist nog op de baan flink gestreden had, heeft ook nog even gekeken in z’n reservemateriaal, maar hij had niets passends bij zich. Uiteindelijk kon Marius Arens me helpen door in z’n bus het pedaal vakkundig te maken. Gelukkig had Marius de bus van het werk mee met daarin ‘n complete werkbank. Geweldig bedankt voor de hulp!

Tweede manche
De hele dag hadden we al 2 opwarmronden gereden voordat er gestart werd. Toen de 2e manche begon zag de lucht er toch wel erg dreigend uit. Met name achterop het circuit was het nu toch wel heel donker geworden. Ik had besloten om toch maar de opwarmronden te rijden om in te schatten of het nog de moeite waard was of niet. Daar heb ik slechts 1 rondje van gereden omdat het achterop het circuit al flink regende. Het was mooi geweest. Blijkbaar dachten er meer zo over. Slechts 13 van de 31 mensen verschenen aan de start. Ondertussen was ik m’n spullen al aan het pakken.

Twan had zoals gezegd een 10e startplek maar door de regen was het startveld gereduceerd tot 10 man. Ook hij had zich voorgenomen de boel heel te houden en in de opwarmronden het besluit te nemen om te starten of niet. Hij ging starten. “Het blijf toch een raar verhaal om met ‘gewone’ straatbanden in de regen te rijden. Het ging niet eens onaardig en ik kon twee man passeren met uitzicht op nummer 7″, aldus Twan. Aan het einde van de Veenslang slaat echter een klein noodlot toe. Klein in de zin van dat zijn linkerlens eruit vliegt en tussen het randje van de helm en vizier blijft plakken. “Verder rijden had geen enkele zin domweg omdat ik nauwelijks iets zie. Peter Merkelbach staat vooraan de pitsstraat en schiet me te hulp, hij haalt de lens van het vizier en zorgt er zo voor dat de schade beperkt blijft…”.
Een geluk bij een ongeluk is wel het resultaat van Twan. Z’n beste finish ooit met maar 2 ronden gereden! Er finishen slechts 7 man en dat maakt Twan 8e met 5 ronden achterstand…

Typerend…
We hadden op een andere afsluiting van het seizoen gehoopt. Het is wel een beetje typerend voor het hele seizoen. Mijn race voortijdig afgelopen door mechanische pech. Twan is eerder naar binnen gekomen door een wegwaaiende lens. Gelukkig is de schade deze race beperkt gebleven.

Twan en ik hebben nog 1 trainingsdag geboekt op Assen; zondag 5 oktober. We hebben nog een set regenbanden liggen en die gaan we zeker nodig hebben! Binnenkort een verslag.