ZAC Oschersleben / 24-07-2006…

Afgelopen maandag 24 juli was het dan zover. De ZAC race op het circuit van Oschersleben. De organisatie had dit jaar een bijzonder mooi programma gemaakt waar Oschersleben bij wijze van proef ook deel van uitmaakte.
Op weg dus naar het voormalige Oost-duitsland, naar dit prachtige en moderne circuit…Vertrek richting Oschersleben…
We hadden besloten om zondag te vertrekken, daar te vervolgens te verblijven in een goedkoop hotelletje en maandagochtend vroeg richting het circuit af te reizen.
Om en nabij 13.00 waren we klaar om voor vertrek. Motoren opgeladen, spullen gepakt en het thuisfront gedag gezegd. Oschersleben, here we come. Ja, over een uurtje of 6 want wat is het eigenlijk toch ver… Gelukkig waren we met z’n 2-en zodat we konden afwisselen met rijden. Onderweg hadden we ons al wat voorstellingen gemaakt van hoe het zou zijn en ook hoe de agenda eruit zou zien bij aankomst. Waar eten we wat, gaan we nog inschrijven etc.
Rond de klok van 19.00/19.30 kwamen we aan bij ons via internet geboekte hotel in het stadje Halberstadt. Ondanks de veelbelovende, of juist niet, naam van de stad hadden we het met het hotel meer dan getroffen. We logeerden in in hotel Ambiente nabij een voormalige suikerfabriek waar ze een enorm Kino Park (bioscoop) van gemaakt hadden, vergezeld van een bijzonder sfeervol restaurant, bowlingbaan en sportcomplex. Kortom, genoeg vermaak en vertier, maar we moesten ons focussen op hetgeen wat komen gaat.

Inschrijven…
Vlug ingecheckt bij het restaurant aangezien het hotel zelf reeds verlaten was door het personeel. Gastvrij en vol vertrouwen overhandigde ze ons de sleutels tot de hoteldeur en onze kamer.
Hier konden we onze spullen kwijt, even wat opfrissen en een sanitaire pitstop om vervolgens met TomTom in de hand richting Oschersleben te rijden. Met de aanhanger erachter hebben we hier ongeveer een kleine 30 minuten over gedaan, mede veroorzaakt door het slechte wegdek…
Op Oschersleben aangekomen voelde het meteen goed. Er was een nachtwaker die netjes de poort voor ons opende. RTE (Racing Team Ewijk) had zich inmiddels gesetteld op de paddock. Een enorm ruime paddock vergelijkbaar met Assen, misschien zelfs wel groter. Na gezellig wat gedronken te hebben bij RTE zijn we nog even bij de keuring en inschrijving langsgereden die tot rond een uur of 21.00 aanwezig waren. Beide motoren kwamen door de keuring met als enige opmerking dat er bij mijn motor het schakelstangetje losgetrild was en de remblokken z’n laatste dag waren ingegaan. Gelukkig had ik hier al op gerekend en nieuwe blokjes meegenomen.
Uiteindelijk hebben we de aanhanger op de paddock achtergelaten en zijn we terug naar het hotel gereden alwaar we bijzonder uitgebreid een duits diner hebben genoten…
De raap strak en terug naar de hotelkamer. Het was inmiddels namelijk de hoogste tijd… Voor de MotoGP wel te verstaan. Met Eurosport op de achtergrond is het lichtje voor mij langzaam uitgegaan…

…een heerlijk bed en de MotoGP op de achtergrond…

Racing Day…
De volgende ochtend snel een aardig ontbijt gegeten en op naar het circuit. Dit keer in een kleine 20 minuten. We waren wat aan de late kant waardoor we ons weer moesten haasten. Gelukkig hadden we daags ervoor al gekeurd dus we konden direct de baan op. We hadden zo’n haast dat we zonder startnummer de baan op zijn gegaan om een 8 minuten te laat aan de vrije training te beginnen.

…snel afladen en omkleden…

Na afloop natuurlijk een flinke uitbrander gekregen want dit hoort niet. Buiten het feit dat ze wel weten wie je bent aan de hand van de transponder, kunnen ze je niet van de baan halen bij eventuele problemen aan bijvoorbeel je motor, aangezien je geen nummer hebt.
Conclusie van de resterende vrije training die we gereden hadden; technisch!

Tijdstraining…
Wauw, wat een enorm gaaf circuit! Gaan we dit wel doorkrijgen binnen 1 dag? Tijdens de vrije training werd al duidelijk dat dit een zeer technisch circuit was. Hard werken met zelfs aardige stuurfietsen zoals die van ons. Weinig ruimte voor fouten aangezien de volgende bocht al op je ligt te wachten. Daar kwam de hitte nog eens bij die extra energie van je eisde. Halverwege de tijdstraining reed ik al snakkend naar water en een droge mond rond. Goed op je tellen letten dus. Uiteindelijk heb ik de tijdstraining afgesloten met een 1:52:850, goed voor een 9e plek in het startveld van de S0.
Twan reed ook goed. In eerste instantie was z’n doel in de tijdstraining rond de 2 minuten te rijden en met 1:54:790 was die doelstelling ruimschoots gehaald.

Eerste manche…
De eerste manche, de eerste start van de dag. Altijd een spannend moment. Als je je goed concentreert kun je hier plaatsen mee winnen. De vraag die hierop volgt is wie het meeste lef heeft om de eerste bocht in te sturen. Aankomend op de eerste bocht kreeg je eerst een korte linkerknik en vervolgens aansluitend een lange scherpe rechter. Je positie was dus belangrijk.
Mijn start was niet slecht maar duidelijk is wel dat daar nog op geoefend moet worden. Uiteindelijk ging ik als 3e de bocht in. Iets later werd ik ingehaald door John Wulf op z’n CBR waardoor ik lange tijd 4e heb gelegen. John was een stuk sneller dan mij en dus heb ik besloten om de strijd te staken en me neer te leggen bij de 4e plek. Uiteindelijk heb ik 1:48:880 gereden als mijn snelste ronde.
Twan had een slechte start en is vanaf een 12e plek als 14e geeindigd. Een mooi resultaat waarbij hij uiteindelijk niet veel heeft weggegeven.

Tweede manche…
De tweede manche mocht ik door mijn 4e plek vanaf de eerste startrij starten. Hartstikke gaaf natuurlijk weer. Concentreren op de start en maar hopen dat ie goed gaat… Uiteindelijk ben ik aardig weggekomen maar nog steeds veel te voorzichtig. Wederom als ongeveer 3e de eerste bocht in. En net als in de eerste manche werd ik later ingehaald door een groene Kawasaki met oranje kont. Waarschijnlijk was dit Jan van de Linde. Deze kon ik echter wel bijhouden en in 1 van de laatste rondes heb ik ‘m uitgeremd om vervolgens mijn 3e positie terug te pakken.
Hierna heb ik oogkleppen opgehad, niet meer achterom gekeken en zo’n beetje in de toerenbegrenzer over start/finish gekomen.
De tweede manche heb ik een stuk soepeler gereden als de eerste. Veel minder geforceerd en hakwerk. Een teken dat de baan begon te wennen of zou het eindelijk de motor zijn die me vertrouwen geeft? De tijden waren nagenoeg gelijk, 1:48:390 dit keer. Constant dus en iets verbeterd. Maar dat het veel en veel harder kan word wel bewezen in de andere klasses…
Twan had dit keer een betere start en heeft daar niet veel prijsgegeven. Zijn taktiek om in de 2 te starten heeft z’n vruchten afgeworpen. Als 14e gestart en als 13e geeindigd.

Inpakken en…
Maar niet zonder eerst even de prijswinnaars toegeklapt te hebben. Gelukkig viel ik dit keer weer in de prijzen dus stond ik achter de coulissen te klappen voor de rest.

…een 3e plek! Volgende keer toch naar de S1…

Rond de klok van 17.00 zijn we huiswaarts gereden. We hebben onze vrienden van RTE gedag gezegd en zijn rustig vertrokken richting het vlakke land.

Oschersleben is een prachtig circuit. Een technisch en modern circuit met goede voorzieningen. De organisatie heeft met dit uitstapje een zeer mooi programma gemaakt. De opkomst was naar verwachting aardig maar volgend jaar hopen ze toch op een groter aantal om het geheel kostendekkend te houden. Het enige wat wij kunnen doen is het iedereen aanraden en ze proberen te enthousiasmeren.

…vaarwel heuvels en glooiingen, vlakke land, here we come…

Want Oschersleben is echt verschrikkelijk gaaf en daar is niets van gelogen, we hadden er niets van willen missen en zijn er volgend jaar gewoon weer bij. Is het niet om het circuit, dan zeker wel vanwege de sfeer…