ZAC Zandvoort 11 augustus ’08

Na thuis alles te hebben ingeladen en mijn dochtertje Dirkje naar bed te hebben gebracht ging ik richting Zandvoort. Eenmaal aangekomen zag ik dat mijn teammaten samen met racing team Ewijk al een aantal Warsteiners meester hadden gemaakt. Na het uitladen van de motor en het afkoppelen van de caravan. Kon ik lekker aanschuiven en de sterke verhalen aanhoren c.q. aanvullen.

De volgende morgen was de baan redelijk droog, maar af en toe vielen er toch wat druppels uit. Vooral de S2 en S3 hadden tijdens de trainingen wat last van een vochtige baan. Twan deed het tijdens de vrije training rustig aan en klokt uiteindelijk een 2:14. Bas was snel in zijn element en reed een 2:02, ikzelf reed een 2:07. Twan vertelt verder:” Omdat ik in de S1 startte en we ‘s middags op baanpost moesten, reden we voor de middagpauze al 2 trainingen en één wedstrijd, een beetje veel van het goede… Omdat het tijdens de tijdtraining koud was heb ik 2 ronden gebruikt om de boel op te warmen. Andere doen dat niet en gaan in de opwarmronde al onderuit. Wanneer ik in de derde ronde wil aanzetten is er een valpartij in de Tarzanbocht en krijgen we een ronde code 60. Zoals bijna gebruikelijk tijdens de hervatting na een code 60 gaat er direct weer één op z’n plaat. Je kunt er tegenwoordig de klok op gelijk zetten. Veel tijd is er niet over maar ik kan vrij gemakkelijk 2:14 rijden waar ik normaal echt mijn best voor moet doen. Het levert slechts een 31^e plaats op de grid op. Tijdens de eerste manche zijn er 37 deelnemers en sta ik dus bijna achteraan. Mijn maatje Steven Vinke staat net achter me. Zoals gebruikelijk is mijn start hopeloos na twee bochten lig ik zelfs één na laatste. Gelukkig is Steven als de bekende rode lap voor een stier voor mij. In de derde ronde zit ik achter hem en zie dat ik een stuk sneller ben. In de Vodafone bocht prik ik de R1 naast de VTR
SP1. We schrikken zo van elkaar dat we beide de ideale lijn moeten verlaten. Het ritme is goed en gelukkig duurt de wedstrijden 10 rondes. Gaandeweg baan ik mezelf een weg door het deelnemersveld tot ik achter Harm Lenten kom te zitten. Het kost me veel moeite om Harm voorbij te steken en hij kan goed volgen. Ik gooi er nog een schepje bovenop wat resulteert in een flinke remfout voor de Slotemakerchicane. Gelukkig kan je daar rechtdoor direct de baan weer op sturen. Het levert misschien zelfs wat winst op, sorry… Ik eindig op de 21e plek 11 seconde achter Bart Brouwer en 3 seconde voor Harm Lenten. Een prachtige wedstrijd met veel actie en een dik pr: 02:10:186.

Monique, Manfred en Max (Schoonzus en Zwager en neefje) zijn deze dag komen kijken en ze hebben Wim en Annie, de ouders van Manfred, ook meegenomen. Helaas moeten we ‘s middags op baanpost staan waardoor er weinig tijd is om veel aandacht te schenken. In de tweede manche mocht ik vanaf de 21 plek starten, de start is het weer hopeloos maar het gaat me minder makkelijk af om iedereen te passeren dan in de eerste manche. Ik moet er echt voor knokken en kom op een 21e plek terug. De wedstrijd duurt 2 rondes te lang voor mij. In de achtste ronde krijg ik last van mijn rechterbeen dat in slaap gevallen is en niet van plan is weer wakker te worden. Harm Lenten neemt zijn revanche voor de eerste manche en passeert me makkelijk. Ook Jan-Mark v/d Molen passeert me nog en ik moet nog echt moeite doen om Robert Wielinga achter me te houden. Ik passeer de finish als 23 met een snelste tijd van 02:12:248, weer een geweldige wedstrijd maar voor mij twee rondes te lang. Zandvoort is nog steeds een mijn baan niet en waarschijnlijk gaat dat ook nooit meer gebeuren. Maar ik ben blij met mijn PR al had er een tiende extra af gemogen, een 02:09 staat toch beter dan een 02:10…”

Bas ging tijdens de vrije training goed van start. Bas verteld verder:” Ik kon aanpikken bij een aantal snelle deelnemers maar na de 4e ronde had ik 2 keer kort achter elkaar een glijdende achterkant. Hugenholz omhoog deed het achterwiel een stap opzij en de daaropvolgende chicane kwam de achterkant me nog eens voorbij waardoor ik ruim een meter asfalt te kort kwam… Wel al meteen een 2:02 gereden, misschien pushte ik te hard. De bandenspanning achter heb iets teruggezet om het glijden tegen te gaan. De Tijdtraining ging bijzonder slecht. Na de eerste ronde begon het te spikkelen. Regen en ik op Pirelli SC’s is geen succes. Tel daarbij op dat we op Zandvoort reden en dus mocht ik het doen met ‘n 2:21, neergezet in de eerste ronde… Goed voor de laatste startpositie in de S3… Start van de 1e manche was redelijk. Onno Cram besloot niet te starten. Achterop het circuit regende het toch wel iets, terwijl het op het rechte stuk alleszins redelijk was. Na een paar ronden zwaaiden ze dan ook met de olievlag en hop; daar kelderden m’n rondetijden. Jurie van de Meer, Arend van der Sluis en Jorrit Hemmink haakten eerder af. Als 10e passeerde ik definish. Niet slecht, maar feitelijk had ik er maar 2 achter me gelaten… De 2e manche ging een stuk beter. De start was prima en ik kon aardig volgen. Ik moest nog wel even het vuile stuk op bij het starten, hier was het merkbaar gladder maar ik had een prima lijn inkomend Tarzanbocht.

Het tempo zat er goed in. De kop liep weliswaar uit maar toch kon ik de deelnemers voor me volgen en ernaar toe rijden. Een enkeling heb ik nog ingehaald voordat ik Rob Juwett in het vizier kreeg. Tot ongeveer in de 6e of 7e ronde. De motor begon te sputteren en ik kwam tot de conclusie dat je geen 10 ronden op de reserve tank kunt rijden… Voor de opwarmronde begon m’n reservelampje te branden. Eigenlijk had ik moeten tanken maar dan was ik te laat geweest voor de start. Ach, lood om oud ijzer. Bij Bos uit viel de motor geheel stil en parkeerde ik ‘m veilig tegen de vangrail. Daar heb ik even nog even gekeken hoe de groep door die bocht komt. Dat isfantastisch om te zien en horen. Heel constant op het gas en half liggend zag ik de snelle mannen als Alex Janissen en Patrick van As (01:56!) voorbij komen richting het rechte stuk. Prachtig om te zien! Na de finish ben ik naar de dichtstbijzijnde post gelopen en daar stonden Willy Menting en Henry Teunissen te vlaggen, beide van RTE. Daar heb ik de laatste manche van de S2 gekeken. Leuk om te zien. Stephan op z’n R6 kon Martien op de GSXR 750 goed voorblijven en Willem had zichtbaar schik op z’n nieuwe Hypermotard.”

Stephan vertelt verder:” Na de eerste training ging ik samen met Martin op post staan. We zagen nog een hert oversteken voor de opwarmronde van de S0, je zou zo’n dier maar op je kuip krijgen?! Het was wel gezellig op de post, we waren beide aan het koukleunen! s’ Middags hadden we de tijd training en ik had als 12^e getraind, ik was daar best tevreden mee. Tijdens de eerste manche had ik een goede start en een paar plaatsen gepakt. Die moest ik weer inleveren op het rechte stuk tijdens de eerste ronden. Uiteindelijk kregen we door een valpartij een rode vlag en zijn we opnieuw gestart. Ik had nu weer een goede start en kon mijn positie behouden wat resulteerde in een mooie 9^e plaats.

Tijdens de 2 manche had ik wederom een goede start maar zat ik in de Tarzanbocht wat klem tussen de andere rijders, dit koste me een paar plaatsen. Ik zat lekker in mijn vel. Op een gegeven moment zag ik het voorwiel van Martin van Racing team Ewijk bij het aanremmen voor de Tarzanbocht. Ik dacht nog shit zit die al achter me! Ik ging iets harder de bocht in waardoor ik hem voor kon blijven. Toen kwam ik Hansie tegen voor me, ik zette mijn motor er twee keer naar maar Hansie liet zijn motor gewoon staan (toch anders dan in de S1). De tweede keer ging maar net goed met het uitgaan van de audi S, ik voelde mijn achterkant slaan doordat ik hem buitenom probeerde in te halen over de betonnen rand, niet doen dus! Uiteindelijk werd ik 10^e en had ik mijn PR met een kleine 3 seconden verbeterd. Ik reed nu een 2:04.62. Alles bij elkaar hebben we wederom een geslaagde dag gehad met z’n allen en ons lekker kunnen uitleven op het circuit!