ZAC Zolder / 07-06-2006 / Twan S0…

De 3e wedstrijd voor de ZAC werd verreden op het circuit van Zolder in België. Op 7 juni j.l. was het een hernieuwde kennismaking met ons ‘thuis’ circuit. Allebei hebben we al veel op Zolder gereden. Vooral met de cursussen van de Motorsportschool hebben we het circuit goed leren kennen. Met veel vertrouwen vertrokken we in de vroege avond van 6 juni richting Hasselt. Daar hadden we een overnachting geboekt in hotel ‘Oud Vijverhof’. Het was even zoeken, maar eenmaal aangekomen werden we uiterst vriendelijk ontvangen. Het vriendelijke personeel hielp zelfs een handje bij het wegzetten van de aanhanger. En in tegenstelling tot het hotel in Zandvoort had ‘Oud Vijverhof’ wel een bewaakte parkeerplaats. Dat ze ‘bewaakt’ erg letterlijk namen bleek toen we aan de bar zaten en er een honkbalknuppel achter de bar stond. Ons werd verteld dat die voor de nachtportier was voor eventuele lieden met slechte bedoelingen. Zo konden we deze keer met een gerust hart aan de nachtrust beginnen. Voorbereiding
‘s Morgenvroeg kwam de R1 weer makkelijk door de keuring. Het had echter nog al wat voeten in aarde gehad om het stalen ros aan de start te krijgen. De steun van de kuipruit en het dashbord was tijdens het sleutelen afgebroken. Normaal is het geen probleem om een nieuwe te bestellen of hem te laten maken, maar wel in het Pinksterweekend. Gelukkig met de hulp van Gitta en mijn Ome Wim kwam het toch in orde. Door 2 plaatjes aan de voorzijde van de steun te maken kon de topkuip weer gemonteerd worden. Ook het wisselen van de voorband was wat omslachtig. De raceshop had een mooie aanbieding, maar het wisselen moest wel in het Pinksterweekend bij de ONK races in Oss gebeuren. Zo stond de R1 er na al het ‘gehannes’ weer tip top aan de start in België. Ter gelegenheid van het WK voetbal had ik de R1 voorzien van verschillende Oranje versieringen.

…het oranje voorspatbord…

Het leverde veel leuke reacties op en hopelijk zitten ze er 3 juli bij de volgende ZAC wedstrijd nog steeds op. Samen met Linda en Gitta had ook mijn neef Wout de reis naar Zolder gemaakt. Wout is automonteur bij Saab garage Wijlhuizen in de Ooij. Aangezien Bas en ik hartstikke handig met sleutelen zijn kon Wout wel eens een mooie aanvulling op Racing team Trajanus worden. De kwaliteiten en het geduld van Wout werden deze dag al direct zwaar op de proef gesteld. Verder in dit verhaal kun je lezen dat hij voor ons met vlag en wimpel is gelaagd.:)

Vrije training
Tijdens de vrije training was het vooral wennen aan het nieuwe asfalt van Zolder en de nieuwe Pirelli Super Corsa’s. De eerste wedstrijden had ik met een 180/55 achterband gereden, nu ging ik van start met een 190/55 achterband en een nieuwe voorband. Na een paar rondjes rustig aan had ik al snel veel vertrouwen in de nieuwe banden. Het tempo ging omhoog en tot mijn verbazing reed ik een tijd van 1:59:9. Van tevoren had ik niet verwacht onder de 2 minuten te rijden. In de vrije training van de S1 was er een enorm olie spoor op het rechte eind terecht gekomen.

…het lange, lange oliespoor en Wout die door de muur kijkt…

Omdat het precies op de ideale lijn lag was het insturen van de eerste bocht linksaf best lastig een was het even zoeken naar de juiste lijn. Doordat ik lekker had gereden gaf dat weer veel vertrouwen voor de tijdstraining.

Tijdstraining
Inmiddels was het al aardig warm geworden dus tussen de training en wedstrijden door was veel drinken het devies. Bewust had ik tijdens de tijdstraining een plaatsje achterin in het veld opgezocht. Op deze manier creëerde ik voor mezelf de ruimte met een paar rondes vrij baan. Na de banden weer goed opgewarmd te hebben kon ik een lekker constant tempo rijden. Het leverde uiteindelijk een 9^e startplaats op met een tijd van 1:59:7. Uiteraard was ik hier erg tevreden mee, het was mijn beste training tot nog toe. In de pauze hebben we weer even ‘gebuurd’ bij onze vrinden van Racing team Ewijk. Ze hadden veel problemen met de strenge geluidseisen van Zolder, iets wat ons gelukkig bespaart bleef. Na de gebruikelijke briefing wat kleine aanpassingen aan de veervoorspanning en ons opgemaakt voor de eerste wedstrijd.

…bochtje naar links…

Eerste manche
Door een ongeval in de S1 klasse moesten we erg lang wachten voor we aan de opwarm ronde mochten beginnen. Met mijn 9^e plaats stond ik dus op de 3^e rij aan de linkerkant, een mooie uitgangspositie. De man met de rode vlag loopt weg. Het rode licht springt aan en weer uit… Te weinig gas en teveel koppel zorgen ervoor dat de motor afslaat en ik als 22^e en laatste door de eerste bocht ga, weg mooie startplek:x. Tandenknarsend begin ik aan mijn inhaal wedstrijd. Willy van RTE moet er in mijn mars naar voren ook aan geloven, zo snel mogelijk probeer ik me een weg naar voren te banen. Naar mate de wedstrijd vordert krijg ik er steeds meer plezier in, ik heb echt schik onderweg. In de voorlaatste ronde moet ik bij een inhaal actie met mijn voet naar de grond om er niet af te stuiteren:!:. Met een 10^e plek ben ik echt tevreden en nog vol adrenaline vertel ik mijn verhaal. Gitta, Linda en Wout hadden het schitterend gevonden om te zien hoe ik me een weg door het veld baande. Met een 1^e plaats voor Bas en 10^e plek voor mij een prachtig team resultaat en een mooie uitgangspositie voor de 2^e manche.

Tweede manche
Gezien mijn flater tijdens de 1^e start deed ik het nu voorzichtig aan bij de 2^e start.

…spanning voor de start…

Het koste me 5-6 plaatsen, maar ik was in ieder geval niet als laatste weg. Ook tijdens deze wedstrijd had ik weer enorm veel schik. Natuurlijk kan het allemaal veel harder en sneller, maar het is mij te doen om het plezier en de lol. In de laatste ronde passeer ik 2 man op het rechte eind en lig ik op een 10^e plaats. In die laatste ronde kan ik een ZX 750 R maar met moeite achter me houden. Als we het rechte stuk voor de pit ingang opgaan zie ik dat er met geel wordt gezwaaid. Ik realiseer me direct dat de jongen achter me niet meer mag inhalen en ga van het gas af. Insturend bij de laatste chicane voor start en finish zie ik dat er 2 motoren onderuit zijn gegaan. Het eerste dat ik denk: “Yes, weer 2 plaatsen winst”. Wanneer ik nog eens goed kijk zie ik startnummer 76, het nummer van Bas… Vanuit mijn ooghoek zie ik dat Bas overeind staat en dus waarschijnlijk ongedeerd is. Geschrokken passeer ik de finish en probeer zo snel mogelijk bij de pits te komen. In de paddock aangekomen doet Bas zijn verhaal (Lees meer hierover in het verslag van Bas). Hij is hard onderuit gegaan en lult er behoorlijk naast. We besluiten de EHBO in te schakelen, die beslissen dat hij naar het ziekenhuis moet voor controle. We proberen de motor van Bas nog op te halen maar krijgen hem niet van de plek af. Het is duidelijk dat er behoorlijk veel schade is. Linda gaat samen met Bas naar het ziekenhuis in Heusden en ik probeer me voor te bereiden op de 3^e manche.

Derde manche
De voorbereiding is belabberd en de schrik zit er ook bij mij een beetje in natuurlijk. Toch wil ik per se rijden om het goede gevoel te bewaren. De start is wederom niet al te best en ik verlies weer 5 a 6 plaatsen. Mijn mooiste actie van de dag is in deze wedstrijd. Uitkomend bij Bianchi passeer ik twee man tegelijk en rem ze er voor de chicane uit. Het levert mij een applaus op van Racing team Ewijk die daar boven op de heuvel staan. Een paar ronde voor het einde heb ik mijn verloren plaatsen weer goed gemaakt. In een ultieme poging probeer ik nog aan te pikken bij mijn voorganger. In de vorige wedstrijd had ik veel moeite deze Aprilla RSV 1000 te passeren en geef de pijp aan Maarten. Het is mooi geweest voor mij en rij de laatste ronde rustig uit, finish als 9^e met mijn snelste dagtijd van 1:59:1. In de uitloop ronde zwaai ik naar de Baco’s om ze voor hun inzet te bedanken. Een dag met mixed emotions uiteindelijk.

Wat een dag
Het is inmiddels al een half 7 als Linda ons belt met het goede nieuws. Bas heeft geen hersenbeschadigingen, wat wij ook al verwacht hadden, alleen een scheurtje in een knieband. Hij mag mee naar huis en we kunnen ze ophalen. Gelukkig is Wout tot het einde gebleven. Samen demonteren we de loshangende delen van de Suzuki van Bas en laden de boel op.

…de schade aan de Suzuki…

Bij het ziekenhuis kon Bas alweer lachen, samen met Wout en Gitta zijn ze zo snel mogelijk naar huis gereden. Samen met Linda en de motoren gaan wij rustig op huis aan. Het is wel een hele vuurdoop geweest voor Wout die met zijn neus in de boter valt. Uiteindelijk zijn we om half 1 ‘s nachts klaar en gaat Wout pas naar huis. Het einde van een dag met 2 gezichten. Zelf heerlijk gereden en veel lol gehad, maar balen voor Bas en voor Linda die een vervelende middag hebben gehad. Achteraf valt het allemaal mee, maar het is toch schrikken en we hebben ons echt wel zorgen gemaakt. Inmiddels zijn de nieuwe onderdelen voor de Suzuki al besteld en zal Bas op 3 juli weer aan de start van de Endurance op Zandvoort staan, als het mee zit. Samen met Willy van RTE willen we aan deze Endurance deelnemen. Het is voor ons de eerste Endurance dus we weten nog niet goed wat we ervan moeten verwachten. Hoe het ons daar is vergaan lezen jullie weer op de site van Racing team Trajanus…